|
TRAFİK :
Yayaların,
hayvanların
ve
araçların
karayolu
üzerindeki
hareketleridir.
KARAYOLU
:
Trafik
için
kamunun
yararlanmasına
açık
olan
arazi
şeridi,
köprüler
ve
alanlardır.
TAŞIT
YOLU :
Karayolunun
genel
olarak
taşıt
trafiğince
kullanılan
kısmıdır.
TEK
YÖNLÜ
KARAYOLU
:
Taşıt
yolunun
yalnız
bir
yöndeki
taşıt
trafiği
için
Kullanılan
karayoludur
İKİ
YÖNLÜ
KARAYOLU
:
Taşıt
yolunun
her iki
yöndeki
taşıt
trafiği
için
kullanıldığı
karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ
KARAYOLU
:
Bir
yöndeki
trafiğe
ait
taşıt
yolunun
bir
ayırıcıyla
belirli
bir
şekilde
diğer
taşıt
yolundan
meydana
gelen
karayoludur.
ANAYOL :
Ana
trafiğe
açık
olan ve
bunu
kesen
karayolundaki
trafiğin,
bu yolu
geçerken
veya bu
yola
girerken,
ilk
geçiş
hakkını
vermesi
gerektiği
işaretlenmiş
belirlenmiş
kara
yoludur.
TALİ YOL
:
Genel
olarak
üzerindeki
trafik
yoğunluğu
bakımından,
bağlandığı
yoldan
daha az
dönemde
olan
yoktur.
BAĞLANTI
YOLU:
Bir
kavşak
yakınında
karayolu
taşıt
yollarının
birbirine
bağlanmasını
sağlayan,
kavşak
alanı
dışında
kalan ve
tek
yönlü
trafiğe
ayrılmış
karayoludur.
ERİŞME
KONTROLLÜ
ARA YOLU
(OTOYOL):
Özellikle
transit
trafiğe
tahsis
edilen ,
belirli
yer ve
şartlar
dışında
giriş ve
çıkışın
yasaklandığı,
yaya
hayvan
ve
motorsuz
araçların
giremediği,
ancak
izin
verilen
motorlu
araçların
yararlandığı
ve
trafiğin
özel
kontrole
tabi
tutulduğu
karayoludur.
GEÇİŞ
YOLU :
Araçların
bir
mülke
girip
çıkması
için
yapılmış
olan
yolun,
karayolu
üzerinde
bulunan
kısmıdır.
ALT
GEÇİT :
Karayolunun,
diğer
bir
karayolu
veya
demiryolunu
alttan
geçmesini
sağlayan
yapıdır.
ÜST
GEÇİT:
Karayolunun,
diğer
bir
karayolu
veya
demiryolunu
üstten
geçmesini
sağlayan
yapıdır.
KAVŞAK :
İki veya
daha
fazla
karayolunun
kesişmesi
veya
birleşmesiyle
oluşan
ortak
alandır.
BANKET :
Yaya
yolu
ayrılmamış
karayolunda,
taşıtyolu
kenarıyla
şev başı
veya
hendek
iç üst
kenarı
arasında
kalan ve
olağan
olarak
yayaların
ve
hayvanların
kullanacağı
zorunlu
hallerde
de
araçların
faydalanabileceği
kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN)
GEÇİDİ :
Karayolu
ile
demir
yolunun
aynı
seviyede
kesiştiği
bariyerli
veya
bariyersiz
geçitlerdir.
DURMA
:
Her
türlü
trafik
zorunlulukları
(kırmızı
ışık,
yetkilinin
dur
işareti,
yol
kapanması
gibi)
nedeniyle
aracın
durdurulmasıdır.
DURAKLAMA
:
Trafik
zorunlulukları
dışında
araçların,
insan
indirme
ve
bindirmek,
eşya
yüklemek,
boşaltmak
veya
beklemek
amacıyla
kısa bir
süre
için
durdurulmasıdır.
ARAÇ :
Karayolunda
kullanılabilen
motorlu,
motorsuz
ve özel
amaçlı
taşıtlar
ile iş
makineleri
ve
lastik
tekerlekli
traktörlerin
genel
adıdır.
AZAMİ
AĞIRLIK
:
Taşıtın
güvenle
taşıyabileceği
azami
yükle
birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL
AĞIRLIĞI
:
Araçlarda
aynı
dingile
bağlı
tekerleklerden
karayolu
yapısına
aktarılan
ağırlıktır.
GEÇİŞ
HAKKI :
Yayaların
ve araç
kullananların
diğer
yaya ve
araç
kullananlara
göre
yolu
kullanmak
sırasındaki
öncelik
hakkıdır.
GEÇİŞ
ÜSTÜNLÜĞÜ
:
Görev
sırasında,
belirli
araç
sürücülerinin
can ve
mal
güvenliğini
tehlikeye
sokmamak
şartı
ile
trafik
kısıtlama
veya
yasaklarına
bağlı
olmamalarıdır.
KAMYON :
İzin
verilebilen
azami
yüklü
ağırlığı
3500 kg
dan
fazla
olan ve
yük
taşımak
için mal
edilmiş
motorlu
taşıttır.
OTOMOBİL
:
Yapısı
itibari
ile
sürücüden
başka en
çok yedi
oturma
yeri
olan ve
insan
taşımak
için
imal
edilmiş
bulunan
motorlu
taşıttır.
TAŞIMA
SINIRI
KAPASİTESİ:
Bir
aracın
güvenle
taşıyabileceği
en çok
yük
ağırlığı
veya
yolcu
sayısıdır.
TEHLİKELİ
EĞİM :
Araçların
emniyetle
seyrine
devam
için
vites
küçültmeyi
gerektiren
uzunluk
veya
açıdaki
yol
eğimidir.
TRAFİKTEN
MEN :
Trafik
zabıtasınca,
bu
Kanunda
belirtilen
hallerde
araçla
ilgili
belgelerin
alınması
ve
aracın
belirli
bir yere
çekilerek
trafikten
alıkonulmasıdır.
|
